oluşuma bakarak, bir ülkenin genel kültür seviyesini ve gelişmişlik düzeyini anlamak mümkündür. Bunu anlamak için Sovyet Rusya tarihine bir göz atmamız yeterlidir. Karl Marx bir tez ortaya atmıştır. Bu tezi Lenin ideoloji haline getirmiş ve tezin tartışmasını ortadan kaldırmıştır. Bu ideolojiye sahip çıkan Stalin, ideolojiyi sloganlara dönüştürmüştür. Sovyet Rusya\’nın tarihini okuduğunuz zaman, aklınızda sadece sloganlar kalır ve sloganlardan sonra da \”Kızıl Yıldız\”. Kızıl Yıldız bütün Sovyet felsefesinin simgesi haline gelmiştir.
Bu yönüyle baktığımız zaman, Türkiye\’nin kültür düzeyinin her geçen gün daha aşağıya düştüğünü söylemek ve iddia etmek yanlış değildir. Atatürk bir aksiyon adamı olarak Anadolu Kurtuluş Hareketi\’ni başarmış ve fikir adamı olarak da, bazı ekonomik ve sosyal önerilerde bulunmuştur. Atatürk\’ün yaptıkları ve fikirleri Kemalizm ideolojisine döndüğü zaman, onun fikirleri üzerinde tartışma kapıları kapanmış ve bunun sonucu olarak da Kemalizm sadece sloganlarla ifade edilir bir hale dönüştürülmüştür. Ne gariptir ki, bu sloganlar da bugün simgeler haline dönüşmüş bulunmaktadır.
Biz Türkler, bazı ülkelerle olan ilişkilerimizi basite indirgeriz: Mesela, Osmanlıların, Polonya\’nın Rusya ve Prusya arasında taksim edilmesini kabul etmemesini, Polonya sefirinin sandalyesini boş tutmamızı, Polonya ile dost olmamız için yeterli bir sebep olarak görürüz. Aynı şekilde, Fransız Kralı I. François\’nın annesinin Kanuni Sultan Süleyman\’a yazdığı mektubu göz önüne alarak, Fransa\’nın Türkiye\’ye karşı olan hasmane tutumuna mana veremeyiz. Bu kanaatlerimiz birer yanılgıdır. Aynı yanılgıyı, Türk- İsrail ilişkilerinde de görmekteyiz. Türkiye\’de herkes, 1492 yılında İspanya\’dan kovulan Yahudileri Osmanlı Sultanı 2. Beyazıt\’ın ülkesine kabulü olayını bilir. Bu sebeple, dünyadaki Yahudilerin Türklere karşı minnet duyduğunu zanneder. Gene zanneder ki; bu olay, Türkiye ile İsrail devletinin dost olması için yeterlidir. İşte bu, bir yanılgıdır. \”İsrail\’le dost olmanın güçlüğü\”nün çeşitli sebepleri vardır.
